[EBW] Anastazia
posted on 11 Mar 2012 22:06 by snowribbon
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
“เพราะโลกใบนี้ไม่เคยขับเคลื่อนได้ด้วยมหาอำนาจเพียงหนึ่งเดียว...สงครามจึงได้อุบัติขึ้นมา...”
“เพราะโลกใบนี้ไม่ใช่โลกแห่งเทพนิยาย...ปาฏิหาริยอันสวยหรูจึงเป็นเพียงคำเล่าขาน”
...
“ข้าไม่ชอบบังคับใครหรอก...แต่หลอกให้สมัครใจ นั่นก็อีกประเด็น...”
“อ่า ว่าแต่...พูดมากไปแล้วสินะ ข้าน่ะ...เอาเถอะ คิดเสียว่าฟังคนแก่คนหนึ่งบ่นแล้วกัน”
(เต็มตัวจะตามมางิ)
ชื่อเต็ม: อนาสตาเซียร์ นาตาชา ฟอน แกรนเดลเนเรียต [Anastaziar Natasha Von Grandelneriet]
(แข่งชื่อยาว... // โดนโบก)
สายเลือด: แวมไพร์
ตำแหน่ง: อาวุโสแวมไพร์
อายุ: 531 ปี รูปลักษณ์ภายนอกประมาณ 15-16
วันเกิด: 31 ธันวาคม
น้ำหนัก/ส่วนสูง: 39 kg / 153 cm
นิสัย :: เป็นคนเรื่อยๆเปื่อยๆ ยังไงก็ได้ ออกแนวปลงๆ แอบร้ายลึกหน่อยๆ...แต่ยังไงก็ได้อยู่ดี เอาแน่เอานอนไม่ได้ เงียบเก็บรายละเอียดแต่ต่อยทะลุจุดตาย อย่าให้บรรยายถึงเรื่องที่ชอบ ไม่งั้นจะเกิดภาวะน้ำไหลไฟดับขึ้นมา...ขวานผ่าซากแบบไม่ได้ตั้งใจ =w=” แต่เป็นคนรู้นะเออว่าตอนไหนควรพูดอะไรและไม่ควรพูด เฟรนลี่สุดๆ...เฟรนลี่เกินไป...ด้วย ดูเหมือนจะเป็นคุณหนูเรียบร้อย แต่จริงๆแล้ว...เถื่อนใช้ได้...อยู่นะ ดูอันตราย แต่จริงๆแล้วไม่อันตราย ล่ะมั้ง??? มั้งนะ???มั้งงงง ให้อารมณ์เหมือนตุ๊กตาที่น่าทะนุดถนอม ดูภายนอกจะเหมือนคุณหนู แต่จะแผ่ออร่า "ผู้ใหญ่ใจดี" ออกมาเรื่อยๆ...เหมือนจะรักเด็กชอบเด็ก...แต่จริงๆแล้วเอ็นดูกับทุกๆคน...แม้ว่าคนอื่นที่ว่าจะแก่กว่า =w=" หรือเป็นถือตัวเองว่าเป็นศัตรูก็ตาม...แต่ถ้าเกลียดใครขึ้นมา...ล่ะก็นะ เจ้าเล่ห์เพทุบาย เผลอใช่จิตวิทยาอยู่บางครั้งเวลาต้องการอะไร...
แต่เฟรนลี่กับทุกเผ่าพันธุ์หรือแม้กระทั่งกับนักล่า...บางทีก็มากเกินไปจนน่าหมั่นไส้ด้วย
...ยังไง ก็อย่าลืมคำว่า "เอาแน่เอานอน" ไม่ได้ก็แล้วกันนน
สิ่งที่ชอบ: สีเทา หมอก ฤดูหนาว แว่นโมโนเคิล เครื่องเงิน ดอกฟอร์เก็ตมีน๊อต ดอกนาร์ซิสซัส ตุ๊กตาทำเลียนคน
สิ่งที่เกลียด: เป็นคนที่เกลียดอะไร ชอบอะไร...แปรเปลี่ยนไปได้ตลอด
สรรพนาม: ข้า-ท่าน / ข้า-เจ้า / เรา-เจ้า / เรา-ท่าน(ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และบุคคล) บางทีก็ฉัน
- อนาสตาเซียร์ปัจจุบันทำตัวเป็นคนแก่...ไม่ชอบบ่น แต่ชอบเล่าเรื่องในอดีต
- ดูเป็นพวกปลงๆ...เอามาก
- ไม่ชอบการต่อสู้...แต่ไม่ได้หมายความว่าสู้ไม่เป็น
- บางเรื่อง...รู้นะ แต่ถ้าไม่มีใครถาม ก็...ไม่ตอบ...
- เป็นพวกเงียบเก็บรายละเอียดแล้วต่อยทะลุจุดตาย
- ขวานผ่าซากแต่พองาม(เรอะ?) แต่ก็เป็นคนพูดจานุ่มนวล
- บริโภคเลือดอะไรก็ได้...แต่ชอบดื่มเลือดเด็กๆ(...???)
- เลิกกัดคอคนดูดเลือดมาหลายร้อยปีแล้วล่ะ...(เด็กเดี๋ยวนี้ทำตัวไม่ค่อยน่ารัก)
- คลั่งแว่นโมโนเคิลเข้าเซลล์ ทั้งๆที่ต่อให้ใส่ไปตาก็ไม่ได้ดีขึ้นมา
- เป็นพวกเรื่อยเปื่อย...ยังไงก็ได้...แอบร้ายลึกหน่อยๆ
- เอาแน่เอานอนไม่ได้โคตรๆ!!!
- ไม่ใช่คนเรื่องมาก
- และออกแนวยังไงก็ได้...
- ไม่ชอบให้ใครมาล้ำเส้นตัวเองเกินไป
- รักสันติ...ออกแนวพวกชอบอยู่เฉยๆและเป็นกลาง
- ไม่ค่อยสะทกสะท้านกับอะไรเท่าไหร่...
- เก่งเพลงดาบมากๆ...และสามารถสู้ในรูปแบบประยุกต์ต่างๆได้
- อาจไม่ใช่คนที่ต่อสู้เก่ง...แต่เอาตัวรอดกับรับมือด้วยไวพริบเป็นเลิศ
- โกรธใครแค้นใครจริงๆขึ้นมา มันไม่เคยจบที่คำว่า [ฆ่า] อยู่แล้ว
- มิดชิดเกิร์ล(???) อนาสตาเซียร์จะแต่งตัวด้วยชุดสีดำขาวเทา...(เน้นเทา)ตลอด... เหมือนไว้ทุกข์(???) แต่จริงๆแล้วชอบน่ะ =w=" ไว้ทุกข์ก็มีส่วนล่ะมั้ง
(ประวัติมันยาวสลัดและโคตรรดราม่าเลยนะเออ คลุมเอาล่ะกัน ;3;)
(หลักๆอ่านข้างล่างงิ)
ประวัติ : ครอบครัวเคยดำรงตำแหน่งดยุคในแคว้น หรือเมืองแห่งแห่งหนึ่งของออสเตรียมาก่อน แต่ถูกฆ่าล้างโดยเบื้องบนเพราะถูกล่วงรู้ว่าเป็นแวมไพร์เลือดบริสุทธิ์ เหลือเพียงอนาสตาเซียร์ที่ตอนนั้นยังอายุเพียงสิบขวบ ถูกศาสนจักรนำไปพิพากษา...เธอถูกภายนอกตัดสินว่าโดนประหารแล้ว(หรืออะไรสักอย่าง) แต่แท้จริงแล้วเธอถูกคนนอกรีตคนหนึ่งที่แสร้งเป็นบิชอปนำไปขายให้กับเศรษฐีที่ชอบของแปลก และถูกทำร้ายจนอายุสิบสาม เศรษฐีทำการทดลองบางอย่างจนตาขวาแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาและมองโลกเป็นสีขาวเทาดำ(...เฉพาะตาขวานะงิ) ไม่นานนักเศรษฐีก็ตายลงด้วยน้ำมือของคนในระแวกนั้นที่ทนความวิปริตไม่ได้ บุรุษเผ่ามนุษย์คนหนึ่งได้ช่วยเธอไว้โดยไม่รู้ถึงที่มาและเผ่าพันธุ์ของเธอ เข้าใจว่าเธอก็เหมือนเด็กที่เศรษฐีซื้อมาเป็นของเล่น
เขาดูแลเธอเสมือนน้องสาว อนาสตาเซียร์อาศัยอยู่ในครอบครัวฐานะปานกลางนั้นมาเรื่อยๆ...ทุกคนในครอบครัวต่างรักเธอเหมือนคนในครอบครัว แต่ความผิดปกติเริ่มฉายชัด...เมื่อร่างกายเธอหยุดเจริญเติบโตตอนอายุสิบห้า คนในครอบครัวจึงทำเหมือนเธอเป็นส่วนเกินและในที่สุดพี่บุญธรรมของเธอก็เริ่มทนแรงกดดันไม่ได้...ซื้อเครื่องเงินที่เขาว่าแวมไพร์เกลียดมาสั่งทำเป็นตุ้มหูสวยแบบเรียบๆให้เธอใส่เพื่อพิสูจน์ ซึ่งอนาสตาเซียร์รู้แล้วว่านั้นคือเงินบริสุทธิ์...แต่ด้วยพระคุณของพี่บุญธรรม เธอจึงยอมใส่และทรมานเพราะเครื่องเงินนั้น...เมื่อความลับถูกเปิดเผย พี่ชายบุญธรรมของอนาสตาเซียร์ก็ตกใจ แต่ไม่ได้ถึงกับรังเกียจ เขาอยากให้เหมือนเดิม แต่...อนาสตาเซียร์เลือกจะไป...เพื่อไม่สร้างความเดือดร้อนให้แก่พี่บุญธรรมคนนั้น
เธออาศัยอยู่เพียงลำพัง เอาตัวรอดมาเรื่อยๆจนกระทั่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในอาวุโสสภา...แต่ก็ไม่ได้เอาอดีตมาเป็นอะไรๆนะเออ เพราะเธอคิดว่าเลือกที่จะไปเอง และถือว่ามันเป็นความทรงจำที่สวยงาม(เรอะ?) และปัจจุบันยังคงใส่ตุ้มหูอันนั้นอยู่ ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นจากเดิม ทำให้เธอไม่ได้รับผลจากเครื่องเงินนั่นเสียเท่าไหร่...ส่วนแว่นโมโนเคิล...=w=” ก็ชอบอะ! จะใส่!!!
สถานะ :: โสด....NL GL OK
ติดต่อ :: MSN , Skype , Twitter (ขอผมทางข้อความลับซะซี่) // โดนโบก
